Η ευρωκρίση πέρα από τις ωραιοποιήσεις των αριθμών

advertisement

Για μια ζοφερή εικόνα της Ευρώπης, πίσω απο ωραιοποιήσεις και αριθμούς που ευημερούν, μετά από πέντε χρόνια κρίσης, κάνει λόγο σε δημοσίευμά της η Suddeutsche Zeitung επισημαίνοντας πως «οι χώρες της κρίσης βουλιάζουν».

Σε άρθρο της Κέρστιν Γκάμελιν, που αναδημοσιεύει η Deutsche Welle, γίνεται μια άλλη ανάγνωση της ευρωκρίσης και της εξέλιξής της που διαφέρει από εκείνη των υπουργών οικονομικών του Eurogroup και των κυβερνήσεων των χωρών της ευρωζώνης.

Όπως επισημαίνεται δόθηκαν δισεκατομμύρια και τρισεκατομμύρια ευρώ ως πακέτα για τη διάσωση των τραπεζών, ενώ η Ευρώπη, και ιδιαίτερα η ευρωζώνη, «δεν είναι πλέον μια κοινότητα πολιτών, αλλά μια επιχείρηση η οποία θα πρέπει να είναι πάνω από όλα αποτελεσματική, ανταγωνιστική και οικονομική», με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς των Βρυξελλών «να προκαθορίζουν πόσο χρέος είναι επιτρεπτό».

Αναφερόμενη στις επιδόσεις των χωρών της κρίσης σχετικά με τη μείωση των ελλειμμάτων κα του χρέους σημειώνει πως μπορεί χώρες όπως η Ελλάδα και η Πορτογαλία να καταγράφουν για πρώτη φορά πλεόνασμα, λαμβάνοντας τα εύσημα από το Βερολίνο, ωστόσο «μια ματιά στην εσωτερική ζωή των δύο χωρών γεννά αμφιβολίες».

«Η ελληνική κυβέρνηση έχει εκκρεμείς λογαριασμούς που υπολογίζονται στο ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Σε μια χώρα με 11 εκατομμύρια κατοίκους μόνο δύο εκατομμύρια έχουν μια κανονική δουλειά, για την οποία πληρώνονται. Δεν αναμένεται να αυξηθεί προσεχώς ο αριθμός των απασχολουμένων που αμείβονται. Επίσης δεν αναμένεται να αλλάξουν οι συνθήκες υπέρ των εργαζομένων.

Καθημερινά εγκαταλείπουν την Ελλάδα κατά μέσο όρο 100 καλά εκπαιδευμένοι Έλληνες προκειμένου να εργασθούν κάπου στην Ευρώπη. Ακόμη και επιχειρήσεις μεταναστεύουν, καθώς είτε δεν τους δίνονται πλέον δάνεια είτε αυτά χορηγούνται με υψηλά επιτόκια, με αποτέλεσμα (οι ελληνικές επιχειρήσεις) να μην έχουν καμία ελπίδα να αντέξουν στον ανταγωνισμό από άλλες χώρες της ευρωζώνης», τονίζει όπως σημειώνεται στη Deutsche Welle.

Στο άρθρο της Suddeutsche Zeitung επισημαίνεται το παράδειγμα της Deutsche Telekom στην Αθήνα, που αγόρασε τον ΟΤΕ και παίρνει δάνεια προσαρμοσμένα στην φερεγγυότητα της μητρικής εταιρείας, σε αντίθεση με τις άλλες ελληνικές επιχειρήσεις που καλούνται να πληρώσουν το πολλαπλάσιο.

«Η πραγματικότητα στις χώρες της κρίσης καταδεικνύει ότι η επωδός πολλών βορειοευρωπαϊκών χωρών, που θέλει την νομισματική ένωση να λειτουργεί ως αποτελεσματική επιχείρηση δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια», αναφέρει συμπερασματικά η Κέρστιν Γκάμελιν, επισημαίνοντας πως «το χάσμα μεταξύ των χωρών που θεωρείται ότι διοικούνται καλά, όπως η Γερμανία, και των χωρών που χαρακτηρίζονται μη ανταγωνιστικές, διευρύνετα».

«Η Γερμανία αντλεί οφέλη από την μετανάστευση εξειδικευμένων εργαζομένων, ενώ στις χώρες προέλευσης των μεταναστών μαζί με τους νέους εξαφανίζεται και το μέλλον», επισημαίνει η Γκάμελιν, σύμφωνα πάντα με τη Deutsche Welle, για να καταλήξει: «Εάν τα πράγματα συνεχιστούν έτσι, οι ωραιοποιήσεις των υπολογισμών των αριθμών θα τελειώσουν κάποια μέρα και μαζί τους και η νομισματική ένωση».