Σαν σήμερα: 18 Δεκεμβρίου 1737 το άριστο των βιολιών

advertisement

Ο Νίκολας Αμάτι (1596 – 1684) είχε μάθει από τον πατέρα του την τέχνη να κατασκευάζει βιολιά. Διατηρούσε το εργαστήρι του στην ιταλική Κρεμόνα, μια περιοχή με παράδοση στην κατασκευή εγχόρδων. Επί έναν ολόκληρο αιώνα, τα βιολιά των Αμάτι κρατούσαν τα πρωτεία στην προτίμηση των μουσικών.

Ελάχιστα σώθηκαν ως τις μέρες μας και θεωρούνται αποκτήματα για τα μουσεία και τους φιλότεχνους. Όμως, ούτε ο Νίκολας Αμάτι ούτε άλλος κανένας μπορούσε να φανταστεί πως η «φίρμα» θα ξεπερνιόταν από κείνο το 13χρονο αγόρι που το 1657 χάζευε τον τρόπο, με τον οποίο κατασκευαζόταν ένα έγχορδο.

Ο μικρός Αντόνιο Στραντιβάρι (γεννήθηκε το 1644) κοιτούσε γοητευμένος. Πλησίασε τον Νίκολας Αμάτι και του ζήτησε να μάθει την τέχνη. Ο Αμάτι πήρε το παιδί μαθητευόμενο βοηθό. Λίγα χρόνια αργότερα, ο μαθητής είχε ξεπεράσει τον δάσκαλό του κι είχε αποκτήσει ξεχωριστή φήμη ως κατασκευαστής βιολιών. Τα έγχορδα του Αντόνιο Στραντιβάρι οφείλανε την εξαιρετική τους ποιότητα στο ιδιαίτερο σχήμα που τους έδινε, σε συνδυασμό με το ξύλο που χρησιμοποιούσε (έλατο κατά κανόνα) και το βερνίκι, με το οποίο τα γυάλιζε. Ειδικά, το βερνίκι βασιζόταν σε δική του συνταγή, άγνωστη ακόμα και σήμερα, μια και ποτέ δεν αποκάλυψε τη σύνθεσή της σε κανέναν.

Ο Αντόνιο Στραντιβάρι έγινε διάσημος, οι παραγγελίες αυξάνονταν, οι πωλήσεις ανέβαιναν κατακόρυφα. Σχεδόν, δεν προλάβαινε. Έφτασε να εργάζεται από το πρωί ως τη νύχτα. Δούλευε μόνος του, χωρίς βοηθό, ως τα 93 του χρόνια. Πέθανε, στις 18 Δεκεμβρίου 1737, έχοντας κατασκευάσει πάνω από χίλια βιολιά. Σε όλα, έβαζε την υπογραφή του. Έμειναν γνωστά με το όνομά του: Στραντιβάριους. Στους αιώνες που πέρασαν, τα περισσότερα χάθηκαν. Όσα απόμειναν, βρίσκονται καλά φυλαγμένα σε ιδιωτικές συλλογές και σε μουσεία. Είναι πολύτιμα.

Τη δόξα του Αντόνιο Στραντιβάρι πολλοί ζήλεψαν. Κανένας, όμως, δεν μπόρεσε να φτιάξει βιολί τέλειο, όσο αυτός. Και, στη γενέτειρά του Κρεμόνα, κάθε χρόνο, ο καλύτερος βιολιστής αμείβεται με ένα ιδιαίτερο βραβείο: Το δικαίωμα να παίξει για λίγο βιολί με ένα στραντιβάριους.
historyreport.gr