Σαν σήμερα: 10 Δεκεμβρίου 1963 το Νόμπελ στον Σεφέρη

Ο Γιώργος Σεφεριάδης γεννήθηκε το 1900 στη Σμύρνη και, από το 1914, εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα. Σπούδασε νομικά στο Παρίσι κι ακολούθησε διπλωματική σταδιοδρομία.

Στα 1960, ήταν πρεσβευτής και αναγνωρισμένος ποιητής με το ψευδώνυμο Γιώργος Σεφέρης.
Θεωρείται από τους κυριότερους εισηγητές των νέων λογοτεχνικών ρευμάτων στην ελληνική ποίηση. Πρώτη του ποιητική συλλογή είναι η «Στροφή» (1931).
Σ’ αυτήν, όπως και στην επόμενη, τη «Στέρνα» (1932), κυριαρχούν ο συμβολισμός, ο καθαρός στίχος κι ένα μήνυμα απελευθέρωσης από τις παραδοσιακές φόρμες. Ο ελεύθερος στίχος παρουσιάζεται πληθωρικός από το 1935, οπότε σημειώθηκε η ολοκληρωτική ανανέωση του τρόπου γραφής του, με τη συλλογή «Μυθιστόρημα».
Ζώντας από κοντά την καταστροφή της ιδιαίτερης πατρίδας του και το δράμα της προσφυγιάς, έγραψε:

«Όπου και να ταξιδέψω, η Ελλάδα με πληγώνει» (Με τον τρόπο του Γ.Σ.).

Το φθινόπωρο του 1936, αμέσως μετά την επιβολή της δικτατορίας από τον Ιωάννη Μεταξά, σημείωσε:

«Στο βάθος κάθε ανθρακωρυχείου υπάρχει πάντα ένα άσπρο άλογο και χρέος του καθενός μας είναι να βρει το άσπρο του άλογο με κάθε τρόπο» (Δοκιμές).

Στα 1947, τιμήθηκε με το έπαθλο Κωστή Παλαμά. Στα 1960, ανακηρύχτηκε επίτιμος διδάκτορας στο πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ.
Τον επόμενο χρόνο, τιμήθηκε με το έπαθλο Φόιλ του Λονδίνου.
Και, στις 10 Δεκεμβρίου του 1963, του απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ για τη λογοτεχνία, το πρώτο σε Έλληνα συγγραφέα.
Πέθανε το 1971 και κηδεύτηκε με τιμές εθνικού ποιητή.
historyreport.gr

φωτό: η ένθετη πλάκα στην Sloane street του Λονδίνου, θυμίζοντας ότι εκεί έζησε ένα Νομπελ