Λυδία Καβράκη: Η Ελληνίδα που δίνει… ψυχή στα ρομπότ

advertisement

Πόσοι γνωρίζουν τη Λυδία Καβράκη στην Ελλάδα; Ελάχιστοι. Φυσικά, αφού δεν είναι τραγουδίστρια, ηθοποιός, παρουσιάστρια – άρα, γιατί να ασχοληθούμε μαζί της;

Είναι απλώς μια Κρητικιά, που καταπιάνεται με διάφορες… εξωτικές επιστήμες, όπως η ρομποτική, η τεχνητή νοησμοσύνη, η βιοπληροφορική και η βιοϊατρική – με τεράστια επιτυχία.
Στις ΗΠΑ τη θαυμάζουν και πίνουν νερό στο όνομά της, γιατί επινόησε την τεχνική για να δώσει ζωή και ευέλικτη κίνηση σε ένα ρομπότ (χωρίς αυτό να σκοντάφτει και να συγκρούεται με αντικείμενα, κάτι που δεν είναι καθόλου απλό).

 

Μέχρι στιγμής έχει μαζέψει τόσους τίτλους, επαίνους, αριστεία και βραβεία για τη δουλειά της, που γεμίζουν σελίδες. Χωρίς εκείνη οι επιστήμονες θα έψαχναν ακόμα τρόπο να… δέσει κάβο το διαστημικό λεωφορείο στον διαστημικό σταθμό.

Όμως στη Λυδία Καβράκη χρεώνονται και πιο ανθρώπινες εφαρμογές, όπως π.χ. η εκπαίδευση των ρομπότ για να δένουν κόμπους σε μια χειρουργική επέμβαση.

Ανάμεσα στους κορυφαίους

Η Λυδία Καβράκη είναι σήμερα καθηγήτρια της Επιστήμης των Υπολογιστών και της Εμβιο – μηχανικής στο αμερικανικό Rice University. Επίσης διδάσκει Υπολογιστική Βιολογία και Μοριακή Βιοφυσική στο Baylor College of Medicine στο Χιούστον.

Πριν συμπληρώσει τα 35 της είχε ήδη συμπεριληφθεί ανάμεσα στους κορυφαίους, καινοτόμους επιστήμονες στον κόσμο. Χρειάζεται να έχεις προικισμένο μυαλό και έμπνευση για να σχεδιάσεις κάτι τόσο πολύπλοκο όσο η λειτουργία και η κίνηση των ρομπότ, εξηγούν οι ειδικοί. Και να που μια Ελληνίδα ξεχώρισε και διαπρέπει σε αυτόν τον εξαιρετικά απαιτητικό τομέα!

Από την Κρήτη στα ερευνητικά εργαστήρια

Τι δηλώνει η ίδια για το έργο της; Με απλότητα και χωρίς έπαρση σημειώνει ότι είναι ιδιαίτερα υπερήφανη για το επιτεύγματα και τα βραβεία… των μαθητών της.
Δεν παραλείπει να τονίσει ότι οι γονείς της ήταν εκείνοι που της εμφύσησαν την επιθυμία να καταλάβει πώς λειτουργεί ο κόσμος, όταν ακόμα ήταν μαθήτρια στην Κρήτη.

Παρόλα αυτά δεν ήθελαν να σκέφτεται μόνο τεχνικά. Έτσι τη δίδαξαν ότι η τεχνολογία πρέπει να υπηρετεί τον άνθρωπο με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Αργότερα, ως φοιτήτρια, οι υπολογιστές της φάνηκαν πολύ απρόσωποι – έτσι αναζήτησε έναν συνδυασμό βιολογίας και πληροφορικής.

Όπως λέει, θα ήθελε να δει τα ρομπότ στην υπηρεσία των ανήμπορων και ηλικιωμένων ανθρώπων, ενώ την ίδια στιγμή ψάχνει τρόπους για να γίνουν τα φάρμακα πιο αξιόπιστα μέσω της βιοπληροφορικής.