Λανθάνων ευρωσκεπτικισμός

Του Κώστα Ιορδανίδη
Επήλθε τελικώς η πλήρης απορρύθμιση του πολιτικού συστήματος. Ουδέποτε υπήρξε τόσο αντιπαραγωγική πολυφωνία, τόσο επικίνδυνη διάσταση απόψεων, όχι μόνον μεταξύ αντιπάλων πολιτικών παρατάξεων, αλλά ακόμη και στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, με τους βουλευτές να εκφράζουν την αντίθεση της «κοινωνίας» προς τις αποφάσεις μελών του υπουργικού συμβουλίου.

Δυσαρμονία παρόμοιας διαστάσεως δεν είχε παρατηρηθεί ποτέ.

Ο εναγκαλισμός της Νέας Δημοκρατίας με το ΠΑΣΟΚ μπορεί να έγινε –ως διακηρύσσεται– «διά την σωτηρίαν της Ελλάδος», αλλά επί της ουσίας προκαλεί υπονομευτικούς τριγμούς στα δύο κόμματα που άσκησαν εναλλακτικώς την εξουσία σε όλη τη διάρκεια της μεταπολιτεύσεως. Το ΠΑΣΟΚ κατέχει μεν την πέμπτη θέση στις περισσότερες δημοσκοπήσεις, αλλά ελέγχει διά των στελεχών του τον κρατικό μηχανισμό, βάσει των ποσοστών που εξασφάλισε στις εκλογές του Οκτωβρίου του 2009.

 

Αυτό δημιουργεί σημαντικότατες εντάσεις στο στελεχικό δυναμικό της Ν.Δ. Ομως υπάρχουν και άλλες παραδοξότητες, πρωτίστως η απουσία έστω βραχύβιας πολιτικής μνήμης. Οταν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Οικονομικών, αποπειράθηκε να διαπραγματευθεί «πολιτικά» το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδος.

Απέτυχε οικτρά και αντί η εμπειρία εκείνη να χρησιμεύσει «προς συμμόρφωση», ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς εσύρθη σε πολιτική διαπραγμάτευση και αντιμετώπισε την πλήρη άρνηση. Ο κ. Βενιζέλος, που έχει χρεωθεί την εξαέρωση του ΠΑΣΟΚ, παρασύρει, διά του εναγκαλισμού του με τον κ. Σαμαρά, τη Ν.Δ. στην άβυσσο.

Αυτή είναι η κρατούσα αντίληψη στους κόλπους της Ν.Δ. και τα διάφορα στρατηγικά και άλλα ηχηρά παρόμοια αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερη περίσκεψη.

Το αποτέλεσμα είναι η πλήρης αποσύνθεση του πολιτικού λόγου, που έχει καταστεί ακατάληπτος, απλώς διότι ουδένα ενδιαφέρουν οι ύβρεις που εξακοντίζουν μεταξύ τους τα κόμματα. Για πρώτη φορά, η κοινωνία διαμορφώνει άποψη με βάση την οικονομική πραγματικότητα, και μάλιστα σε επίπεδο προσωπικό, και όχι με ιδεολογικές παραμέτρους που έχουν πλήρως ατονήσει.

Αντιπαραθέσεις εντονότατες υπήρξαν άπειρες φορές στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας στην Ελλάδα. Αλλά από το 1981 σταδιακώς τα δύο κόμματα εξουσίας –Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ– συνέπεσαν σε μία στρατηγική επιλογή, ότι η Ελλάς ανήκει αμετάθετα στο σύστημα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και η αντίληψη αυτή εδραιώθηκε με την ένταξη της χώρας στη Ζώνη του Ευρώ.

Αλλά η πίστη στο ευρωπαϊκό σύστημα έχει αρχίσει να κλονίζεται όχι μόνον μεταξύ των πολιτών, αλλά και στα λεγόμενα αστικά κόμματα, μόνον που δεν ομολογείται δημοσίως. Ο λανθάνων ευρωσκεπτικισμός εκδηλώνεται με ευθεία ή έμμεση αμφισβήτηση των επιλογών της Γερμανίδος καγκελαρίου Αγκελα Μέρκελ, με σύμπλευση απόψεων που εκφράζουν το αγγλοσαξονικό στρατόπεδο.

Πολιτικώς, η απορρύθμιση του συστήματος δημιουργεί τον κίνδυνο αναδείξεως ενός μικροαστικού ριζοσπαστισμού, κύριο χαρακτηριστικό του οποίου είναι η άρνηση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.

advertisement