Τα νέα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO

advertisement

Οι νέες συμμετοχές στη λίστα των Παγκόσμιων Μνημείων της ανθρωπότητας: Με τις 19 νέες συμμετοχές, τα παγκόσμια μνημεία της UNESCO φτάνουν τα 981, εκ των οποίων τα 759 πολιτιστικής σημασίας, τα 193 φυσικής σημασίας και 29 από αυτά, μικτής ταυτότητας.

Στο 37ο Συνέδριο της UNESCO, που πραγματοποιήθηκε στην Πνομ Πενχ της Καμπότζης, 16 με 27 Ιουνίου του 2013, αποφασίστηκαν οι νέες συμμετοχές στη λίστα των Παγκόσμιων Μνημείων της ανθρωπότητας. Με τις 19 νέες συμμετοχές τα παγκόσμια μνημεία της UNESCO φτάνουν τα 981, εκ των οποίων τα 759 πολιτιστικής σημασίας, τα 193 φυσικής σημασίας και 29 από αυτά, μικτής ταυτότητας.

Ακολουθούν αναλυτικά τα 11 από αυτά, επιγραμματικά τα εναπομείναντα 8, ενώ μπορείτε να μάθετε περισσότερα για τα νέα μνημεία που ανακήρυξε ως «Παγκόσμια Κληρονομιά» η UNESCO, στην επίσημη ιστοσελίδα της οργάνωσης: http://whc.unesco.org/en/newproperties/ .

1. Οροσειρά Xinjiang Tianshan (Κίνα)

Η οροσειρά Xinjiang Tianshan στην κεντρική Ασία, είναι μια από τις μεγαλύτερες του κόσμου και είναι διάσημη για τα τεράστιας κλίμακας χαρακτηριστικά της, όπως οι χιονισμένες κορυφές, τα δάση, τα ποτάμια και τα φαράγγια της. Η αντίθεση αυτού του τοπίου με τις γειτονικές απέραντες ερήμους, δημιουργεί εικόνα που συνδυάζει τα άκρα της φύσης, όπως είναι το ζεστό της ερήμου και το κρύο των χιονισμένων βουνοκορφών.

2. Αίτνα (Ιταλία)

Μία από τις δυο νέες συμμετοχές της Ιταλίας στη λίστα της UNESCO, είναι η ακατοίκητη έκταση των 192 km2 στο υψηλότερο σημείο του ηφαιστείου της Αίτνας, στην ανατολική ακτή της Σικελίας. Η Αίτνα είναι το μεγαλύτερο και υψηλότερο ηφαίστειο της Μεσογείου, με ενεργό ιστορία, που φτάνει 500.000 χρόνια πίσω. Η δε Ιταλία, είναι η χώρα με τα περισσότερα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής κληρονομιάς.

3. El Pinacate και Gran Desierto de Altar (Μεξικό)

Η φετινή συμμετοχή του Μεξικό, είναι ουσιαστικά διπλή. Η αχανής έκταση των 7.145 km2 περιλαμβάνει από τα ανατολικά τους σχηματισμούς από την κόκκινη και μαύρη λάβα του ανενεργού πια ηφαιστείου Pinacate και από τα δυτικά, την έρημο Gran Altar, με αμμόλοφους ύψους μέχρι και 200 μέτρα. Συγκεκριμένα η εισήγηση της UNESCO αναφέρει:

«Οι δέκα υπερμεγέθεις, βαθείς και σχεδόν τέλειοι στο κυκλικό τους σχήμα κρατήρες, που έχουν σχηματιστεί κατά πάσα πιθανότητα από σειρά εκρήξεων, συνεισφέρουν στη μοναδική ομορφιά του μέρους, του οποίου τα στοιχεία έχουν ασύγκριτο επιστημονικό ενδιαφέρον».

4. Έρημος Namib (Ναμίμπια)

Η έρημος Namib, είναι η μοναδική στον κόσμο παράκτια έρημος, με αμμόλοφους που συχνά χάνονται στην ομίχλη. Το πιο ενδιαφέρον στην έρημο της Ναμίμπια, είναι πως αποτελείται από στοιχεία προερχόμενα από μέρη που βρίσκονται χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά και που φτάσανε στην περιοχή μέσω των ποταμών, των θαλάσσιων ρευμάτων και του αέρα. Μερικά μέρη από τα οποία προήλθαν τα εξωγενή στοιχεία της ερήμου, είναι πεδιάδες αμμοχάλικου, παράκτιες περιοχές, βραχώδεις λόφοι, μια παράκτια λιμνοθάλασσα και παροδικά ποτάμια.

5. Εθνικό Πάρκο Tajik (Τατζικιστάν)

Το Εθνικό Πάρκο Tajik, εκτείνεται σε 25.000 km2, στο ανατολικό Τατζικιστάν και εντοπίζεται στο κέντρο του λεγόμενου Pamir Knot, ένα σημείο όπου συναντώνται οι υψηλότερες οροσειρές της Ευρασίας. Στο πάρκο γίνονται συχνά σεισμοί, ενώ είναι κυριολεκτικά ανέπαφο από τη γεωργική και όποια άλλη ανθρώπινη παρέμβαση και σύμφωνα με την αναφορά της UNESCO, «προσφέρει μια μοναδική και σπανιότατη ευκαιρία μελέτης των τεκτονικών πλακών και φαινομένων καταβύθισης».

6. Red Bay Basque Σταθμός Φαλαινοθηρίας (Καναδάς)

Ο Σταθμός Φαλαινοθηρίας του Red Bay, δημιουργήθηκε το 16ο αιώνα από Βάσκους Ναυτικούς, στον Βορειοανατολικό Καναδά.

Η UNESCO ενέταξε το σταθμό στη λίστα, για την ιστορική του σημασία, ως το πρώτο, πιο ολοκληρωμένο και καλύτερα διατηρημένο παράδειγμα της φαλαινοθηρικής παράδοσης της Ευρώπης.

7. Οι ορυζώνες του Honghe Hani (Κίνα)

Σε μια έκταση 166 km2 στο Νότιο Yunnan, οι ορυζώνες του Honghe Hani, απλώνονται, προσφέροντας θέα που κόβει την ανάσα, από τις παρυφές των Βουνών Ailao, μέχρι και τις όχθες του ποταμού Hong. Τα τελευταία 1.300 χρόνια, οι ντόπιοι δημιούργησαν ένα περίπλοκο σύστημα άρδευσης, όπου ένα δίκτυο καναλιών μεταφέρει νερό από τις κορυφές των βουνών, σε όλους τους ορυζώνες.

8. Ιστορικά Μνημεία και Τοποθεσίες στο Kaesong (Βόρεια Κορέα)

Οι 12 ιστορικές τοποθεσίες στο νότιο μέρος της Βόρειας Κορέας, παρουσιάζουν την ιστορία και τον πολιτισμό της Δυναστείας των Koryo, από τον 10ο μέχρι και τον 14ο αιώνα. Το σχέδιο της πόλης, τα παλάτια και τα ιδρύματα, το νεκροταφείο και τα αμυντικά τείχη, ενσωματώνουν την πολιτιστική, πολιτική, φιλοσοφική και πνευματική ταυτότητα μια σημαντικής περιόδου στην ιστορία της περιοχής.

9. Το ιστορικό λιμάνι της Levuka (Φίτζι)

Η παραλιακή πόλη Levuka, της νήσου Ovalau των Φίτζι, παραδόθηκε στους Βρετανούς αποίκους το 1874. Η ιδιαιτερότητα της πόλης, έγκειται στο γεγονός πως, παρά τη βρετανική κατοχή, η εξέλιξή της καθορίστηκε σχεδόν αποκλειστικά από τους ντόπιους του νησιού, που ήταν πάντα αριθμητικά περισσότεροι των αποίκων.

10. Bergpark Wilhelmshöhe (Γερμανία)

Υπό την εποπτεία ενός τεράστιου αγάλματος του Ηρακλή, απλώνεται το επιβλητικό πάρκο της Μπαρόκ, στο Kassel της Γερμανίας. Στο πάρκο συναντάται ένα περίπλοκο σύστημα, τεχνητών λιμνών και καναλιών, που διοχετεύουν με νερό το υδάτινο θέατρο του πάρκου, που περιλαμβάνει συντριβάνια, σπήλαια και έναν καταρράκτη μήκους 350 μέτρων.

11. Hill Forts of Rajashtan (Ινδία)

Τα έξι μεγαλειώδη οχυρά στο Ρατζαστάν της Ινδίας, αντικατοπτρίζουν τη δύναμη της ινδικής κάστας των Ρατζπούτ, που άνθισε μεταξύ 8ου και 18ου αιώνα. Τα οχυρά έχουν μήκος περιφέρειας 20 χλμ. ενώ περιλαμβάνουν αστικά και εμπορικά κέντρα, παλάτια και ιερούς ναούς.

Η λίστα των νέων Μνημείων περιλαμβάνει, εκτός των παραπάνω και το Παλάτι Golestan, της δυναστείας των Κατζάρ, στην Τεχεράνη του Ιράν, τις Βίλες και τους Κήπους των Μεδίκων στην Τοσκάνη της Ιταλίας, το βουνό Fujisan (γνωστό περισσότερο σαν Fuji) στην Ιαπωνία, το ιστορικό κέντρο της πόλης Αγκαντέζ στη Νιγηρία, τις ξύλινες χριστιανικές εκκλησίες (tserkvas) στα Καρπάθια όρη στην Πολωνία και Ουκρανία, το Πανεπιστήμιο της Κοΐμπρα στην Πορτογαλία, την εγκαταλελειμμένη πόλη της Al Zubarah στο Κατάρ (το πρώτο Μνημείο της UNESCO στο Κατάρ) και την Αρχαία πόλη της Ταυρικής Χερσονήσου στην Ουκρανία.

Τέλος, η πρόσφατη σύνοδος απεφάνθη και μερικές αλλαγές στην λίστα των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομίας που βρίσκονται σε κίνδυνο και χρίζουν ιδιαίτερης προσοχής για τη διατήρησή τους. Πιο συγκεκριμένα, από την εν λόγω λίστα αφαιρέθηκε η Ακρόπολη της πόλης Bam στο Ιράν, ενώ προστέθηκαν η κοραλλιογενής ατόλη του νησιού Ρενέλ, των νήσων του Σολομόντα και τα έξι συνολικά μνημεία της Συρίας.

φωτό: Red Bay Basque Σταθμός Φαλαινοθηρίας – Καναδάς