Χάθηκε η αξιοπρέπεια ή ακόμα… «αντέχει»!

advertisement

Σε μια κοινωνία που καθημερινά αναζητά το νέο της βηματισμό, με τους πολίτες της να διαδηλώνουν ζητώντας την διατήρηση του αυτονόητου , την εργασία που πλέον είναι συνώνυμο της αξιοπρεπούς διαβίωσης ….την ίδια ώρα γιγαντώνεται μια νέα τάξη, εκείνη των ανέργων και οικονομικά εξαθλιωμένων οικογενειών…!

Το χαμόγελο, η ελπίδα και η αισιοδοξία για τους περισσότερους έχει χαθεί, αρκεί μια βόλτα για να διαπιστώσει κάποιος τα σκυθρωπά, «μουντά» και άψυχα πρόσωπα που περνούν δίπλα του…!

Τι γίνεται όμως με την ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ;  «χάθηκε» και αυτή στο ζοφερό κλίμα που έχει διαμορφωθεί στην «Μνημονιακή» Ελλάδα…ή αντέχει ακόμα;

«Δεν θα ξεχάσω ποτέ την εικόνα του νεαρού άνδρα που με πλησίασε» μου είπε συγγενικό μου πρόσωπο, δηλώνοντας συγκλονισμένο για αυτό που του συνέβη,  προ ημερών οπότε και βρέθηκε στην πόλη της Καβάλας…

Νεαρός άνδρας  περιποιημένος ,ολόκληρος “λεβέντης” κατά τον αφηγητή της πραγματικής ιστορίας, τον πλησίασε και με ιδιαίτερη ευγένεια του είπε «πεινάω και δεν έχω να φάω…». Γροθιά στο στομάχι τα λόγια του, για να συνεχίσει εξιστορώντας πως «είναι απολυμένος από το εργοστάσιο λιπασμάτων της περιοχής, το οποίο επισκέφθηκε και ξαναεπισκέφθηκε μήπως και αλλάξει η άποψη των εργοδοτών …όμως μάταια»!

Χωρίς δεύτερη σκέψη ο άνδρας του πρόσφερε απλόχερα αυτό που ήθελε. Ένα  πιάτο φαγητό…

Μάλιστα έπιασε τον εαυτό του να νιώθει τύψεις, καθώς ο ίδιος και η σύζυγος του βρίσκονταν στην Βόρεια Ελλάδα για ολιγοήμερες διακοπές…την ώρα που ένας νέος άνδρας τον εκλιπαρούσε για λίγο φαγητό!!!

Αθήνα 2013 …στέκομαι έξω από τον σταθμό του Ηλεκτρικού Σιδηροδρόμου στον Πειραιά, στο απέναντι πεζοδρόμιο και σε αρκετή απόσταση η ματιά μου «εστιάζει» σε μια νεαρή γυναίκα…Τα ρούχα της περιποιημένα και η εμφάνιση της σε γενικές γραμμές φροντισμένη…!

Επιχειρεί να διασχίσει το δρόμο με κατεύθυνση προς τo μέρος μου…το βάδισμα της «μαρτυρά» ότι κάτι την ταλαιπωρεί.. Σκέφτομαι «κρίμα τόσο νέα γυναίκα με πρόβλημα αναπηρίας»! …Πλησιάζει κοντά μου και με έκπληξη διαπιστώνω πως το «περίεργο» βάδισμα της οφείλεται στα διαλυμένα παπούτσια που φορά από τα οποία λείπουν οι σόλες…!

και το πρώτο σοκ διαδέχεται το δεύτερο….περνά από δίπλα μου σκύβει και αρχίζει να μαζεύει διάφορα  από την άκρη του δρόμου…τι ήταν; …μα αποτσίγαρα που τα συγκέντρωνε προκειμένου να τα χρησιμοποιήσει , αυτό τουλάχιστον μου μετέφεραν άλλα άτομα –μαθημένα σε αυτή την εικόνα της καθημερινότητας  – όταν παρατήρησαν την έκπληξη και την απορία στο πρόσωπο μου…!

Ήρθε το τρόλει και πριν προλάβω να συνειδητοποιήσω και να αποκωδικοποιήσω αυτό που πριν μερικά λεπτά είχα δει…τότε το βλέμμα μου “πέφτει” σε δυο  ηλικιωμένους άστεγους να ψάχνουν στα σκουπίδια…οι λόγοι προφανείς…!΄

Τελικά στο ερώτημα «χάθηκε» η αξιοπρέπεια των Ελλήνων ή ακόμα υπάρχει… μπορεί να δοθεί απάντηση…. ή απλά παραμένει ρητορικό!