Σαν σήμερα: 10 Ιουλίου 1924 το φαινόμενο Πάοβο Νούρμι

advertisement

Αληθινή πόλη, ο Πάοβο Νούρμι είδε για πρώτη φορά στη ζωή του, όταν παρουσιάστηκε στον στρατό για τη θητεία του. Ως τότε, ζούσε σε μια καλύβα σε ένα από τα απέραντα δάση της Φιλανδίας, βοηθώντας τον ξυλοκόπο πατέρα του.

Στα 1919, στον στρατό, οργανώθηκε αγώνας βάδην είκοσι χιλιομέτρων με πλήρη εξάρτυση: τουφέκι, σακίδιο, κράνος, φυσιγγιοθήκες. Ο κανονισμός επέτρεπε τροχάδην αντί βηματισμό, αν κάποιος άντεχε. Και ο Πάοβο άντεχε και με το παραπάνω. Νίκησε και βρέθηκε στην ολυμπιακή αποστολή της Φιλανδίας στην Αμβέρσα, όπου κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια και ένα ασημένιο. Είχε γεννηθεί ο θρύλος.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 10 Ιουλίου 1924, στην Ολυμπιάδα του Παρισιού, έτρεξε στα 3.000 μ. στιπλ. Με χρόνο 9.36.6, βγήκε πρώτος κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο, τρίτο στην καριέρα του. Λίγες μέρες αργότερα, έμελλε να πραγματοποιήσει τον πιο μεγάλο άθλο στην ιστορία των Ολυμπιακών αγώνων, όταν πήρε το χρυσό μετάλλιο στα 1.500 μ. και, μισή ώρα αργότερα, νίκησε και στα 5.000 μ. κερδίζοντας δεύτερο χρυσό (πέμπτο στην καριέρα του). Κι ως να τελειώσουν οι αγώνες, είχε μαζέψει άλλα δύο: Στους αγώνες 8.000 μ. ανωμάλου δρόμου και 8.000 μ. ανωμάλου δρόμου ομαδικό. Είχε κέφι να τρέξει και στα 10.000 μ. αλλά οι συμπατριώτες του φύλαγαν το άθλημα για τον επίσης Φιλανδό Βίλε Ρίτολο, που πήρε το χρυσό. Ο Νούρμι έκανε τη διαδρομή έξω από το παρισινό στάδιο κι έφερε καλύτερο χρόνο από τον νικητή.

Έξω από το Ολυμπιακό Στάδιο του Ελσίνκι, οι Φιλανδοί έστησαν το άγαλμά του. Στα 1952, όταν τους αγώνες ανέλαβε η πρωτεύουσα της πατρίδας του, ο Πάοβο Νούρμι είχε την τιμή να φέρει την Ολυμπιακή Φλόγα στο στάδιο.

historyreport.gr