Σαν σήμερα: 13 Μαΐου 1717 η περιουσία της Μαρίας Θηρεσίας

Τη χρονιά που ο αυτοκράτορας της Γερμανίας και ιδιοκτήτης της Αυστρίας και άλλων εδαφών, Κάρολος Στ’, υπέγραψε την επωφελή γι’ αυτόν συνθήκη της Ουτρέχτης

, αποφάσισε να τελειώνει μια για πάντα με την περιφορά των τίτλων (αυτοκράτορας, βασιλιάς, δούκας κ.λπ.) πέρα δώθε και συνέταξε την «Πραγματική Κύρωση», ένα είδος διαθήκης και νόμου μαζί. Το έγγραφο αφορούσε τις κτήσεις των Αψβούργων και μόνον αυτές.

Σύμφωνα με αυτό, όλα όσα του ανήκαν, βασίλεια, δουκάτα και κινητή περιουσία, μετά τον θάνατό του, έπρεπε να πάνε πακέτο στον εξ αίματος άμεσο κληρονόμο του, άνδρα ή γυναίκα. Αν ως τότε ο ίδιος δεν είχε αποκτήσει παιδιά, το πακέτο θα πήγαινε σε μια από τις κόρες του νεκρού αδελφού του, Ιωσήφ Α’, τον οποίο ο ίδιος είχε διαδεχτεί. Τον επόμενο χρόνο (1714), ο Κάρολος Στ’ αποποιήθηκε τα δικαιώματά του στον θρόνο της Ισπανίας. Σε αντάλλαγμα, πήρε τις Ισπανικές Κάτω Χώρες (Βέλγιο), τη Σαρδηνία, τη Νάπολη και το Μιλάνο.

Στα 1718, ένας ακόμα πόλεμος με την Οθωμανική αυτοκρατορία τελείωσε. Με τη συνθήκη του Πασάροβιτς, η Αυστρία είχε απλωθεί ως ένα τμήμα της Σερβίας και ως την Βλαχία. Είκοσι χρόνια αργότερα, στα 1739, τα εδάφη αυτά επιστράφηκαν στον σουλτάνο (συνθήκη του Βελιγραδίου). Όμως, από το 1718 και για πρώτη φορά, αυστριακός στόλος περιπολούσε στη Μεσόγειο.

Ένα χρόνο πριν, στις 13 Μαΐου του 1717, ο αυτοκράτορας Κάρολος Στ’ ευτύχησε να γίνει πατέρας: Απέκτησε κόρη και την ονόμασε Μαρία Θηρεσία.

Ανάμεσα στα χρόνια 1720 και 1722, είδε να αποδέχονται την Πραγματική Κύρωση όλες σχεδόν οι «ιδιοκτησίες» του. Στα 1720, έγινε και μια ανταλλαγή: Ο δούκας της Σαβοΐας πήρε τη Σαρδηνία και έδωσε στον Κάρολο την Σικελία. Στα 1725, και η Ισπανία αναγνώρισε την Πραγματική Κύρωση και πήρε την Σικελία δώρο. Στα 1731, την αναγνώρισε και η Βρετανία. Η μικρή Μαρία Θηρεσία αποκτούσε το νομικό πλέγμα που θα την βοηθούσε να αναδειχθεί. Στα 1736, απέκτησε και σύζυγο, τον Φραγκίσκο Γ’ της Λορένης, μελλοντικό δούκα της Τοσκάνης.

Ο Κάρολος Στ’ των Αψβούργων πέθανε στις 26 Οκτωβρίου 1740. Χωρίς καν κήρυξη πολέμου, ο στρατός του Πρώσου βασιλιά, Φρειδερίκος Β’, εισέβαλε στην Σιλεσία, μόλις πενήντα ημέρες μετά τον θάνατο του αυτοκράτορα. Η Μαρία Θηρεσία ήταν τότε 23 χρόνων με περιουσία της τα βασίλεια της Βοημίας και της Ουγγαρίας, το μεγάλο δουκάτο της Αυστρίας, τα δουκάτα της Μοραβίας και της Σιλεσίας, την Βόρεια Ιταλία, την Τρανσυλβανία και την Καρνιόλη.

 

Ήθελε και την (γερμανική) Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία αλλά ως γυναίκα δεν μπορούσε να την έχει. Κατάφερε όμως να προωθήσει για αυτοκράτορα τον σύζυγό της, Φραγκίσκο, δούκα της Τοσκάνης.

Ο πόλεμος «για την διαδοχή της Αυστρίας» έληξε 18 Οκτωβρίου του 1748. Η Μαρία Θηρεσία είχε καταφέρει να διατηρήσει την περιουσία της χάνοντας «μόνο τη Σιλεσία» και, μέσω του συζύγου της, να γίνει αυτοκράτειρα.

advertisement